Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 2019

Δύο χρόνια πριν από τη διακοσιοστή επέτειο της επανάστασης του ’21, είναι σαν να ξαναζούμε ένα déjà vu. Σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα από το 1819, τότε που, 200 χρόνια πριν, οι ελληνικοί πληθυσμοί «το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονταν» κάτω από το ζυγό. Τότε που ο πόθος της λευτεριάς ήταν ένα άγνωστο ζητούμενο, χωρίς κανείς να ξέρει πότε θα έρθει, πότε θα ξεκινήσει η αφύπνιση, πότε αυτός ο έρμος λαός θα ξεσηκωθεί και θα πάρει τις τύχες του στα χέρια του. Τότε που ο ραγιάς ένιωθε ανήμπορος, ανίκανος να αντισταθεί, πτοημένος από την εξοντωτική φορολογία που του τσάκιζε τη θέληση, παραδομένος στις απαιτήσεις του σουλτάνου και τη σκληρή πολιτική της ευρωπαϊκής Ιεράς Συμμαχίας που του υποδείκνυε «να κάτσει στ’ αυγά του» και να μη σηκώσει κεφάλι.

25η Μαρτίου 2018:Το ήθος των αγωνιστών του '21, οδηγός μας στον πόθο για τη λευτεριά

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σήμερα που νέφη βαριά σχηματίζονται και πάλι πάνω από τον ουρανό της Ελλάδας, νέφη από τις δυτικές και κεντροευρωπαϊκές δυνάμεις με  αυταρχισμό παρόμοιο μ’ εκείνον που επέβαλλε ο Μέττερνιχ και το απολυταρχικό διευθυντήριο της Ιεράς Συμμαχίας στις παραμονές του 1821, επιβάλλεται να δούμε κι εμείς με τις ίδιες αναλογίες τα γεγονότα που μας περιστοιχίζουν, έχοντας ως παράδειγμα προς μίμηση τις επιλογές και τη στάση των προγόνων μας.

Σήμερα που τα νέφη σχηματίζονται γοργά από ένα παρόμοιο διευθυντήριο όπως τότε, το σύγχρονο διευθυντήριο επιβολής απολυταρχισμού και καταπολέμησης των λαϊκών ελευθεριών των Βρυξελλών, και μάλιστα να ενισχύονται και πάλι από τις απειλές ενός «σουλτάνου» -άσχετα αν πρόκειται για σουλτανική καρικατούρα- επιβάλλεται να δώσει ο λαός μια παρόμοια απάντηση σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, παρόμοια με εκείνην που έδωσαν οι πρόγονοί μας πριν από 197 χρόνια και συγκέντρωσαν το θαυμασμό όλου του κόσμου.

Γράμμα από ένα συνειδητοποιημένο αριστερό. Ο Μίκης, το Μακεδονικό, η θέση της αριστεράς, εμείς που είμαστε;

του Γιώργου Γιαγκίδη

Αποτελώ συνειδητοποιημένος αριστερός. Πιστεύω ο αριστερός διακρίνεται από δύο στοιχεία: Πατριωτισμός και αγώνας υπέρ αυτού το ένα, και αγωνιστικότητα έως εσχάτων το δεύτερο. Δηλαδή αυτά που μας παρουσίασε περήφανο το ΕΑΜ & ΕΛΑΣ σχετικά πρόσφατα στα χρόνια της ιστορικής απαρίθμησης. 

«Ορκίζομαι ότι θα αγωνιστώ έως την τελευταία σταγόνα του αίματος μου για την πλήρη απελευθέρωση, ακεραιότητα και ανεξαρτησία της πατρίδας» Τμήμα όρκου ΕΑΜίτη.

Πάτημα σε αυτή την προσωπική επιλογή μου αποτέλεσε το αριστερό παρελθόν της οικογένειας μου, που δεν δίστασε να βάλει το κεφάλι της στον ντορβά πολλάκις και όχι στη θέση του αντιστασιακού συνταξιούχου με το στανιό, όπως άπειροι άσχετοι με την αντίσταση στον εχθρό και σφίξαν το χέρι του, κάθε λογής Μητσοτάκηδες.

Δεν τρέφω αυταπάτες, η αριστερά σήμερα ελεύθερη ζει μονάχα στις καρδιές μας.

Διεθνιστικός Αντιιμπεριαλισμός και εθνικά θέματα:

Ένας πρακτικός οδηγός επιβίωσης

της Αθανασίας Πέτσα

Αγαπητέ αριστερέ αντιιμπεριαλιστή και διεθνιστή,

Παρακολουθώ εδώ και καιρό τον χώρο σας, τα δημοσιεύματα, τα άρθρα και τις ανακοινώσεις σας για διάφορα θέματα και πάντα μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η πολυπλοκότητα της σκέψης σας και το βάθος της πολιτικής σας ανάλυσης. Ειδικά στην πρόσφατη πρωτοβουλία – κάλεσμα σε «όλες τις δυνάμεις της μαχόμενης Αριστεράς», με αφορμή το ζήτημα του ονόματος των Σκοπίων, η σκέψη σας έχει φτάσει σε τέτοια… βάθη, που υπάρχει φόβος ακόμα και τα απλά μέλη των οργανώσεων του χώρου σας, να δυσκολευτούν να βάλουν σε μια σειρά τα επιχειρήματα, ώστε να μπορέσουν να τα υπερασπιστούν επαρκώς.

Δεν μας μένει τίποτε άλλο, εκτός από το ιστορικό μας δικαίωμα σε τούτη τη χώρα

του Δημήτρη Καζάκη

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και των συνενόχων του οδήγησε τη χώρα σ’ ένα νέο μνημόνιο. Αυτή τη φορά χαρακτηρίζεται επίσημα ως «Συμπληρωματικό μνημόνιο συμφωνίας», το οποίο έρχεται να συμπληρώσει το 3ο μνημόνιο που ψήφισαν τα κόμματα του δωσιλογισμού (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) τον Αύγουστο του 2015.

Είναι η τρίτη επικαιροποίηση μνημονίου, που επίσημα επιβάλλεται στη χώρα από το 2010. Κι όπως πάντα οι συμφωνίες της εκάστοτε κυβέρνησης με τους δανειστές συνάπτονται πίσω από κλειστές πόρτες και εν αγνοία των Ελλήνων πολιτών. Η μυστική διπλωματία του υποταχτικού και του υπόδουλου στο απόγειό της. Το πιο απόλυτο καθεστώς στους μηχανισμούς της ΕΕ.

Και πώς γνωστοποιήθηκε στον ελληνικό λαό η επάρατη νέα συμφωνία; Με το γνωστό τρόπο. Με διαρροή στον τύπο από το Βερολίνο. Φυσικά πρόκειται για την επίσημη εκδοχή της συμφωνίας κι όχι για τα πρωτόκολλα και τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, που συνοδεύουν πάντα τέτοιου τύπου «διαπραγματεύσεις» μυστικής διπλωματίας.

Ζήτω ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του ελληνικού έθνους!

του Δημήτρη Καζάκη

Για τους αποικιοκράτες της Ευρώπης ο αγώνας για την ελευθερία των Ελλήνων που ξέσπασε το 1821 δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια αυθαιρεσία βάρβαρων ληστών και κατσαπλιάδων εναντίον του σεβάσμιου και καλοπροαίρετου Σουλτάνου. Οι κατσαπλιάδες που ξεσηκώθηκαν δεν είχαν στο νου τους μόνο το λουφέ και τη λεηλασία. Κι όταν το ματοκύλισμα πήρε διαστάσεις άνευ προηγουμένου, τότε επενέβησαν οι πολιτισμένοι Ευρωπαίοι, μπας και σταματήσουν το κακό. Και κυρίως να εκπολιτίσουν τους βάρβαρους ανατολίτες, που είχαν και έχουν το θράσος να θεωρούν τους εαυτούς τους απογόνους του ηρωικού γένους των αρχαίων Ελλήνων.

Αυτά έλεγαν τότε κι αυτά συνεχίζουν να λένε και σήμερα. Μας το λένε καθαρά ακόμη και με δηλώσεις τους ακόμη και σήμερα. Η πρόσφατη δήλωση Ντάιζεμπλουμ, αποτελεί απλά το κερασάκι στη σαντιγί. Αυτά παπαγαλίζουν και τα ανδράποδα της αμορφωσιάς και της ηλιθιότητας μέσα στη χώρα μας.

Όπως τότε, έτσι και τώρα. Τούτα τα ιερά χώματα είναι δικά μας!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τι θα μπορούσε να πει κανείς για την επέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας, της αναγέννησης του ελληνισμού, της γέννησης του νέου ελληνικού κράτους; Το μήνυμα του 1821 μας δίνει ξανά την διάσταση του ξεσηκωμού και της δίψας για ελευθερία.

Το ηρωικό ανάστημα που σήκωσε ο λαός μας εκείνη την εποχή εναντίον του ξένου δυνάστη και τα κοσμοϊστορικά κατορθώματα τα οποία πέτυχε, έδωσαν το έναυσμα για τον ξεσηκωμό και άλλων λαών στην Ευρώπη και σ' όλο τον κόσμο, αποτέλεσαν την ιστορική μήτρα για τις μεταγενέστερες πνευματικές και πολιτικές παρακαταθήκες της νεώτερης ιστορίας μας.

Αυτές τις παρακαταθήκες που μας οπλίζουν με ορμή, θάρρος και ελπίδα όταν χρειάζεται να προετοιμασθούμε ψυχικά και ιδεολογικά για να συστρατευθούμε στον ίδιο σκοπό, την απελευθέρωσή μας από τη νέα κατοχή!

Δήλωση του Ε.ΠΑ.Μ. για την επερχόμενη διάσκεψη της 12ης Ιανουαρίου στη Γενεύη για το Κυπριακό

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) εν όψει των δραματικών εξελίξεων στο Κυπριακό ζήτημα ανέλαβε συγκεκριμένες κλιμακούμενες πολιτικές πρωτοβουλίες, με αρχή την επίδοση Δήλωσης σε όλους τους θεσμικούς παράγοντες της χώρας μας, στον Κύπριο πρέσβη και ξεχωριστά στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, με τις θέσεις του ως προς την επερχόμενη διάσκεψη της 12^ης Ιανουαρίου 2017 στη Γενεύη, θέτοντας όλους προ των ευθυνών τους.

Η επιδοθείσα Δήλωση έχει ως ακολούθως:

ΠΡΟΣ:

τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

κ. Προκόπη Παυλόπουλο

τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας

κ. Αλέξη Τσίπρα

τον Πρόεδρο της ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

κ. Νικόλαο Βούτση

- Κοινοποίηση προς:

κ. Κυριάκο Μητσοτάκη

Πρόεδρο Κ.Ο. ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

κ. Νικόλαο Μιχαλολιάκο

Πρόεδρο της Κ.Ο. ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

κα Φώφη Γεννηματά

Πρόεδρο της Κ.Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ

κ. Δημήτρη Κουτσούμπα

Πρόεδρο της Κ.Ο. Κ.Κ.Ε.

κ. Παναγιώτη Καμμένο

Πρόεδρο της Κ.Ο. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

και Υπουργό ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

κ. Σταύρο Θεοδωράκη

Πρόεδρο της Κ.Ο. “ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ”

κ. Βασίλη Λεβέντη

Πρόεδρο της Κ.Ο. ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ

- Κοινοποίηση προς:

τον πρέσβυ της Κυπριακής Δημοκρατίας

κ. Κυριάκο Κενεβέζο

Θέμα: Δήλωση του Ε.ΠΑ.Μ. για την επερχόμενη διάσκεψη της 12^ης Ιανουαρίου στη Γενεύη για το Κυπριακό.

Οι εξελίξεις στο Κυπριακό προσλαμβάνουν πλέον επικίνδυνες διαστάσεις και οι ευθύνες που επωμίζεται συνολικά το πολιτικό σύστημα της χώρας μας για τους δρομολογούμενους χειρισμούς, είναι κορυφαίες. Η όλη διαδικασία που ακολουθείται για την αντιμετώπιση του Κυπριακού είναι εκτός των προβλεπόμενων του διεθνούς δικαίου και παραμένει εγκλωβισμένη απόλυτα σε μια αποικιοκρατική προσέγγιση της Κύπρου.

Το Κυπριακό υφίσταται αποκλειστικά και μόνο ως ζήτημα στρατιωτικής εισβολής και κατοχής μέρους της εδαφικής επικράτειας ενός ανεξάρτητου κράτους, μέλους του ΟΗΕ, από την Τουρκία. Επομένως το μόνο ζήτημα που υφίσταται για τη διεθνή κοινότητα και τον ΟΗΕ, ως Κυπριακό πρόβλημα, είναι η ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της εδαφικής επικράτειας της Κύπρου και η άμεση, άνευ όρων, αποχώρηση όλων των στρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκίας, ως αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση όποιας διεθνούς συμφωνίας, με σκοπό την πλήρη αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας του κράτους της Κύπρου, καθώς και του ενιαίου και αδιαίρετου της Κυπριακής Δημοκρατίας για όλους τους πολίτες της ανεξάρτητα εθνοτικής, θρησκευτικής ή άλλης διαφοράς.

Τόσο ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, όσο και οι πολιτικές ηγεσίες των χωρών που εμφανίζονται ως ενδιαφερόμενα μέρη για την αντιμετώπιση του Κυπριακού, δεν πρέπει να ξεχνούν τα εξής θεμελιώδη, επειδή:

Γιατί δολοφονήθηκε ο Ρώσος πρέσβης στην Τουρκία;

του Δημήτρη Καζάκη

Η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα της Τουρκίας προχθές αποτελεί κορυφαίο γεγονός, όπως και να το δει κανείς. Φυσικά η δυτική προπαγάνδα από τα ΜΜΕ φρόντισε να το επισκιάσει με την προβολή της εγκληματικής ενέργειας στο Βερολίνο λίγες ώρες αργότερα, όπου μια νταλίκα κυριο-λεκτικά θέρισε -κατά το πρότυπο της Νίκαιας στη Γαλλία φέτος τον Ιούλιο- το συνωστισμένο πλήθος στην κεντρική χριστουγεννιάτικη αγορά της πόλης.

12 νεκροί και 48 τραυματίες με το δράστη άφαντο. Το Χαλιφάτο ανέλαβε την ευθύνη και οι αξιωματούχοι της Γερμανίας κάνουν δηλώσεις για "κατάσταση πολέμου", όπου εκτός όλων των άλλων περιλαμβάνεται και αληθινό πογκρόμ εναντίον μεταναστών και προσφύγων προκειμένου να τους εκτοπίσουν διαμέσου των ρυθμίσεων του Δουβλίνου στην Ελλάδα κι όπου αλλού μπορούν.

Την ίδια ώρα οι Γερμανοί δηλώνουν έτοιμοι να πλήξουν το Χαλιφάτο ως μέτρο ανταπόδοσης του πλήγματος στο έδαφός τους. Πού θέλουν να πλήξουν το Χαλιφάτο; Στο έδαφος της Συρίας πρώτα και κύρια. Κρατήστε το αυτό.

Όσο για τον Ρώσο πρέσβη, δεν υπήρξε κανενός είδους αναταραχή στη Δύση. Δεν ίδρωσε κανενός το αφτί. Ούτε που ένοιαξε κανέναν στην ΕΕ και τις ΗΠΑ. Σκεφτείτε μόνο να ήταν Δυτικός διπλωμάτης, ή πολύ περισσότερο Αμερικανός, το τι θα γινόταν. Θυμηθείτε τι έγινε όταν δολοφονήθηκε ο Αμερικανός πρέσβης στη Βεγγάζη τον Σεπτέμβρη του 2012 από ένοπλες συμμορίες που το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ εξόπλισαν για να ανατρέψουν τον Καντάφι στη Λιβύη. Και θυμηθείτε ότι ο Αμερικανός διπλωμάτης καριέρας βρισκόταν σε εμπόλεμη ζώνη.

Μια οφειλόμενη απάντηση στους απανταχού κεκράκτες του ραγιαδισμού και της υποτέλειας

του Όθωνα Κουμαρέλλα

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία, διατυπώθηκαν πολλές απόψεις και σκέψεις, αναφορικά με το ρόλο της Ελλάδας και τη στάση που κρατάει απέναντι στις εξελίξεις, φτάνοντας μάλιστα στο χυδαίο στάδιο της πλήρους υποταγής στα κελεύσματα του «σουλτάνου» με το -δια των δηλώσεων υψηλόβαθμων αξιωματούχων της ελληνικής κυβέρνησης και του ίδιου του υπουργού Εξωτερικών- να επιχειρείται η εκβίαση της δικαιοσύνης για ταχεία παράδοση στη γείτονα των οκτώ στρατιωτικών που ζήτησαν άσυλο στη χώρα μας.

Διατυπώθηκαν μάλιστα και -από την άλλη πλευρά- απόψεις που ήθελαν τη χώρα μας να αδράξει την ευκαιρία που παρουσιάστηκε και να ανατρέψει όλη αυτήν την πολιτική κατευνασμού προς την Άγκυρα που ακολουθείται από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια και που μόνο δεινά συσσώρευσε στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Δεινά, που έχουν να κάνουν με τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων στην Κύπρο και στο Αιγαίο, την παγίωση του καθεστώτος στρατιωτικής κατοχής στη μεγαλόνησο και τoν de facto διαμελισμό της, με ταυτόχρονη ανακήρυξη της Άγκυρας όχι ως διεθνούς παραβάτη και υπόλογης στη διεθνή κοινότητα για τη στρατιωτική κατοχή, αλλά ως ισότιμο συνομιλητή και συνδιαμορφωτή των εξελίξεων στο νησί, καταφανώς υπέρ της. Επίσης, με την παγίωση των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο και την αποδοχή de facto της Τουρκίας ως έχουσας έννομο συμφέρον να αρνείται την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και ειδικότερα αυτό της Θαλάσσης στην περιοχή του Αιγαίου, αναφορικά με τα χωρικά ύδατα, την υφαλοκρηπίδα των νησιών, την ΑΟΖ κτλ. Τέλος με την τουρκική διείσδυση στη Δυτική Θράκη και την προσπάθεια κοσοβοποίησής της, μέσω της δημιουργίας μειονοτικού προβλήματος, με αιχμή του δόρατος τη λειτουργία του τουρκικού προξενείου εκεί.

Φυσικά δεν θα περίμενε κάποιος σοβαρός διαφορετική στάση από την εθνομηδενιστική εθελόδουλη κυβέρνηση των Αθηνών, ούτε από τα άλλα κόμματα του λεγόμενου «συνταγματικού» τόξου, αφού και αυτά φέρουν βαριά την ευθύνη για ό,τι έχει συμβεί μέχρι σήμερα σε βάρος της χώρας και του λαού μας, καθώς και -πέραν της οικονομικής κατοχής- κυρίως στα εθνικά μας θέματα. Αυτή την «στρατηγική» του κατευνασμού της Άγκυρας και της απόλυτης υποταγής στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Δύσης είναι που ακολουθούν όλοι τους, με θρησκευτική μάλιστα ευλάβεια, τις τελευταίες δεκαετίες.

Θα υπάρχουν ελληνικές ένοπλες δυνάμεις μετά το 2018;

του Δημήτρη Καζάκη

Μάλλον όχι, αν κρίνουμε από το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ. Στην πιο σημαντική σύνοδο του ΝΑΤΟ μετά τον ψυχρό πόλεμο, όπως διαφημίστηκε η πρόσφατη σύνοδος ηγετών του στη Βαρσοβία, η Ουάσινγκτον πέρασε αυτά που ήθελε. Και τι ήταν αυτό που ήθελε;

Το ΝΑΤΟ να επαναπροσδιορίσει την αποστολή του. Από την κατά προτεραιότητα αντιμετώπιση της "τρομοκρατίας" και των απειλών "χαμηλής έντασης", όπως έλεγε το ίδιο, στην αντιμετώπιση πιθανής απειλής "υψηλής έντασης" από την Ρωσία.

Δηλαδή με άλλα λόγια το ΝΑΤΟ προετοιμάζεται ακόμη και για μετωπική αναμέτρηση με τη Ρωσία, την οποία μάλιστα για πρώτη φορά χαρακτηρίζει επίσημα ως τη Νο 1 απειλή, μετά τους χαλιφάτους. Έτσι το ΝΑΤΟ επαναφέρει επίσημα πια την εποχή του ψυχρού πολέμου εναντίον της Ρωσίας. Και μάλιστα θεωρεί ως πιθανό θέατρο αναμέτρησης με τη Ρωσία, την Ευρώπη.

Με τον τρόπο αυτό το ΝΑΤΟ πήρε δυο πολύ σημαντικές αποφάσεις: Αφενός την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Αφετέρου, την ενοποίηση των αμυντικών χώρων ευθύνης των κρατών μελών της συμμαχίας, σε έναν ενιαίο επιχειρησιακό χώρο υπό την ευθύνη του ΝΑΤΟ.

Στα πλαίσια αυτά το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ έδωσαν το πράσινο φως και για την δημιουργία του λεγόμενου ευρωστρατού στα πλαίσια της ΕΕ, προκειμένου να λειτουργήσει συμπληρωματικά στη συμμαχία. Με τον τρόπο αυτό τα επιτελεία του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ επιδιώκουν την ουσιαστική κατάργηση των εθνικών πολιτικών άμυνας και τη δημιουργία ενός ενιαίου - λίγο ως πολύ - στρατιωτικού σώματος υπό υπερεθνική διοίκηση με ισχύ αριθμών και πυρός ικανή να αντιμετωπίσει τη Ρωσία.

Γιατί με το ΕΠΑΜ... Γιατί τώρα...

Χρειαζόμαστε μια αποφασισμένη πολιτική εξουσία. Αταλάντευτη ως προς το κεντρικό της ζητούμενο… Με επεξεργασμένη πολιτική πρόταση πολιτικής, θεσμικής, οικονομικής, και παραγωγικής ανασύνταξης της χώρας...

του Κυριάκου Κυριακόπουλου

Μια πολιτική εξουσία, που θα απενοχοποιεί τον πατριωτισμό, που δεν θα επιτρέπει τον εκφυλισμό του στα χέρια των πατριδοκάπηλων, που θα αναγορεύει σε αξία ύψιστη τον εθνισμό του λαού ως πρωτογενή του ιδεολογία, και θα τον διαχωρίζει σαφέστατα από το δηλητήριο του κίβδηλου «εθνικισμού», που καταστρέφει τις ψυχές των ανθρώπων.

Μια πολιτική εξουσία που δε θα διστάζει να ξεσκεπάζει το επίσης κίβδηλο των ψευτοδιεθνιστικών νεολογισμών που παραλύουν τη δράση, των λαϊκών μαζών. Μια πολιτική εξουσία που θα καλέσει τον Ελληνικό λαό, να σταθεί όρθιος απέναντι στην Κατοχή, να μην πειθαρχήσει στο κατοχικό δίκαιο που επεβλήθη στη χώρα, και με αυτή της την αποφασιστικότητα θα επιχειρήσει να εμπνεύσει, να οργανώσει, να κλιμακώσει τον εθνικοαπελευθερωτικό ξεσηκωμό, για μια συνολικότερη πολιτική ανατροπή, που θα ενεργοποιήσει το ντόμινο σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενάντια στα σχέδια της Παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Το τριήμερο που μας πέρασε, βρέθηκα προσκεκλημένος στην εναρκτήρια συνεδρίαση του 5^ουΣυνεδρίου του ΕΠΑΜ.

Δυο πράγματα έχει αξία να παρατηρεί κανείς από τη θέση του προσκεκλημένου, σε μια τέτοια κορυφαία για ένα φορέα πολιτική διοργάνωση.

Πρώτον: Την πολιτική οριοθέτηση που επιχειρεί ο εισηγητής στο πρωταρχικό διακύβευμα μέσα στη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, και με δεδομένα όλα όσα συντελούνται αυτή την περίοδο, τόσο στη χώρα όσο και στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον και…

Δεύτερον: Τον τρόπο με τον οποίο προσδιορίζουν τη δική τους προσέγγιση σε σχέση με αυτό το διακύβευμα, οι προσκεκλημένοι που εκπροσωπούν συλλογικότητες, πολιτικούς οργανισμούς, κόμματα και κατευθύνσεις στην πολιτική σκέψη.

Ο μεγάλος διχασμός που φέρνει στην επιφάνεια το Brexit

του Δημήτρη Καζάκη

Καθώς η ψήφος υπέρ της εξόδου από την ΕΕ στη Βρετανία αποκτά δυναμική επικράτησης, οι διεθνείς αγορές αρχίζουν και παραπαίουν. Διακυβεύονται πολύ μεγάλα συμφέροντα και η τυχόν επικράτηση του Brexit στις 23 Ιουνίου είναι σίγουρο ότι θα δώσει ένα ισχυρό πλήγμα στις υπερεθνικές δυνάμεις των ανοιχτών αγορών που έχουν οδηγήσει τόσο την Ευρώπη, όσο και τον πλανήτη στη χειρότερη περίοδο παρακμής και ολοκληρωτικής κρίσης των τελευταίων αιώνων.

Κι όπως είναι φυσικό η τρομοκρατία εναντίον των λαϊκών στρωμάτων στη Βρετανία όπου κυριαρχεί σχεδόν απόλυτα το Brexit, έχει ενταθεί σε πρωτοφανή βαθμό. Το ίδιο το βρετανικό κράτος έχει αναλάβει να "ενημερώσει" με προσωπικές, επώνυμες επιστολές κάθε έναν ξεχωριστά βρετανό πολίτη για την σημασία να παραμείνει η Βρετανία στην ΕΕ, αλλά και τι πρόκειται να πάθει ο ίδιος προσωπικά αν τυχόν και επικρατήσει το Brexit. Τέτοια δημοκρατία είχε να γνωρίσει το Ηνωμένο Βασίλειο από την εποχή της ελέω θεού μοναρχίας.

Φυσικά στην Ελλάδα τα βασικά ΜΜΕ φροντίζουν να μαθαίνουμε μόνο τις καταστροφολογίες των οπαδών της ΕΕ. Αυτή είναι η δουλειά τους. Η τύφλωση και η σπορά πανικού στο κοινό. Είπαμε τα συμφέροντα είναι πολύ μεγάλα και τα "λεφτά είναι πολλά, Άρη", όπως έλεγε ο αείμνηστος Καλογήρου στον Κούρκουλο σε μια παλιά ταινία του ελληνικού κινηματογράφου.

Έτσι πέρασε στα βουβά μια πολύ σημαντική εξέλιξη που πυροδότησε η διαμάχη για το Brexit. Στις 27 Μαΐου η εφημερίδα Times του Λονδίνου βγήκε με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα σχετικά με τα σχέδια δημιουργίας ευρωστρατού από την ΕΕ, τα οποία θα συζητηθούν και θα αποφασιστούν στις 28 Ιουνίου κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής των ηγετών της ΕΕ. Η εφημερίδα σημείωνε ότι τα σχέδια αυτά κρατούνται μυστικά από τον Βρετανό ψηφοφόρο για να μην επηρεαστεί αρνητικά η ψήφος του στις 23 Ιουνίου.

Έχει καμιά σημασία να ασκούμε εθνική κυριαρχία σαν χώρα;

του Δημήτρη Καζάκη

Το σίγουρο είναι ότι ζούμε σε περίοδο πλήρους παραλογισμού. Δείτε με τι απλότητα συζητούν όλοι τους, για το πώς χάθηκε η εθνική κυριαρχία της χώρας υπό το καθεστώς των μνημονίων. Λες και πρόκειται για κάτι εντελώς δευτερεύων. Σαν να βγήκαμε στη βροχούλα χωρίς ομπρέλα. Ε, θα βραχούμε κάπως, αλλά μετά θα στεγνώσουμε και έτσι όλα μέλι-γάλα.

Η θεωρία αυτή στην πιο χυδαία της εκδοχή διατυπώθηκε από την κ. Βαγενά, η οποία δήλωσε αρχικά: «Δεν μας τρομάζουν τα 99 χρόνια διάρκειας του ταμείου Αποκρατικοποιήσεων. Εδώ η Ελλάδα ήταν υπό Τουρκική σκλαβιά για 400 χρόνια και άντεξε.»

Μετά το σάλο που ξεσήκωσαν οι δηλώσεις της, η εν λόγω βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επανήλθε: «Πριν καιρό, συνάντησα δυο γυναίκες στα Φάρσαλα. Και μου είπαν: «Μην στενοχωριέσαι μωρέ Άννα. Εδώ αντέξαμε τόσα. Αντέξαμε κατοχές. Θα τα πάρουμε πίσω». Αυτά τα λέει ο υγιής κόσμος και όχι τα φαρμάκια. Λυπάμαι πολύ αν μένουμε στις λέξεις. θεωρεί ποτέ κανείς ότι είχαμε εθνική κυριαρχία; Πότε είχαμε εθνική κυριαρχία σε αυτό τον τόπο; Γιατί είμαστε υποκριτές;»

Μάλιστα. Θαυμάστε λογική. Επειδή η χώρα τελεί υπό καθεστώς υποτέλειας από την ίδρυσή της, δεν πειράζει που βουλευτές σαν την κ. Βαγενά και κόμματα σαν τα μνημονιακά παραδίδουν αμαχητί την εθνική κυριαρχία. Η κυριαρχία ενός έθνους, δηλαδή το βασικό, αναφαίρετο και αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή του, είναι απλές λέξεις!

Από κοντά κι ο συνταγματολόγος κ. Χρυσόγονος, νυν ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δήλωσε: "Το βασικό πρόβλημα που υπάρχει είναι ότι έχουμε αποστερηθεί την εθνική κυριαρχία ή μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας σε ό,τι αφορά την άσκηση της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Ουσιαστικά μας υπαγορεύουν τους όρους τους και όλα τα κρατικά όργανα, χωρίς να εξαιρούνται και τα δικαστήρια, βρίσκονται αντιμέτωπα, ρητά ή σιωπηρά, με το υπαρξιακό ερώτημα "και πού θα βρεθούν τα λεφτά;"".

Και λοιπόν; Από πότε το ερώτημα "και πού θα βρεθούν τα λεφτά;" συνιστά δικαιολογία ή άλλοθι για να παραδοθεί από το σύνολο των θεσμών του ελληνικού κράτους, συμπεριλαμβανομένης της δικαιοσύνης, η εθνική κυριαρχία; Δεν έχει ακουστά κανένας την απάντηση του κυβερνήτη Καποδίστρια στο συγκεκριμένο ερώτημα προκειμένου να θεμελιωθεί η εθνική κυριαρχία της χώρας; Απλούστατα φρόντισε να ιδρύσει νομισματοκοπείο στην Αίγινα και να τυπώσει εθνικό κρατικό νόμισμα.

Εχτές κάτω στο Σύνταγμα….

του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου

Όλοι κατέβηκαν για να μην περάσει το ασφαλιστικό - φορολογικό. Πολλά τα μπλόγκ, πολλές οι κόκκινες, μαυροκόκκινες, κι άλλες σημαίες, πολλά τα πανό, πολλά τα ακρωνύμια, πολλά τα συνθήματα. Κυρίαρχες οι ιδεολογίες, κυρίως μιας κατακερματισμένης αριστεράς, και επίδειξη δύναμης η Κουτσούμπεια έξοδος από την Βουλή για να προσκυνήσει το πλήθος στο μαντρί του, που ως εκείνη την ώρα αποκαμωμένο από την επαναστατική γυμναστική του τριημέρου, δεν είχε φωνή παρά μόνο μουρμούριζε κάτι για νόμο λαιμητόμο.... Και η λαιμητόμος ήταν στην ψυχή και την διάθεση... μέχρι που η "φωτεινή" παρουσία του γενικού γραμματέα ξανάδωσε ώθηση και πρόκριμα διαπιστευτηρίων στους οπαδούς για τον αρχηγό. Μέχρι που ξαναμπήκε στην βουλή και ξαναξεψύχησαν.

Η Ελληνική ψυχή για μια ακόμα φορά απούσα. Απούσα στον παλμό, στα συνθήματα, στο τι κατεβαίνεις και τι υπερασπίζεσαι.

Συμπαθάτε με! Μα όσο η αγωνιστικότητα που εν μέρει υπέβοσκε, αναλώνεται κάτω από το μαντρί του κάθε group ριζοσπαστών, κυβέρνηση, παρακράτος, ΜΑΤ, και χρήσιμοι ηλίθιοι θα οδηγούν σε ήττα. Ήττα σε κάθε αγώνα, σε κάθε μετερίζι, σε κάθε ανοργάνωτη προσπάθεια συγκρότησης συλλογικού υποκειμένου. Μα είναι η μοίρα και το κακό το ριζικό μας; Είναι η απόγνωση ως αντικατάσταση της επίγνωσης για ότι μας συμβαίνει και ότι θα συμβεί;

Όχι. Απλά, δεν μας αρκούν πλέον τα συνθήματα και η διαμαρτυρία της αγανάκτησης. Δεν συγκροτείται αντιμνημονιακό μέτωπο επειδή κάποιοι επιμένουν να εξαντλούνται στην παρωχημένη πλέον επιχειρηματολογία του αντιμνημονίου και του αντιακαπιταλισμού γενικά. Δεν πρόκειται απλά για το ασφαλιστικό, το φορολογικό, και τα απεχθή μέτρα που επιβάλλονται από δανειστές κι εκτελούνται από τους πρόθυμους ευρωλιγούρηδες αλήτες του κοινοβουλίου. Δεν είναι μόνο τα μνημόνια και οι καταιγίδες των μέτρων.

Πρόκειται για ένα ολόκληρο καθεστώς κατοχής που επιβάλλεται μέρα τη μέρα, έξι χρόνια τώρα. Πρόκειται κυρίως για τον πιο μεγάλο κίνδυνο που δεν λύγισε τον λαό μας ούτε στην διάρκεια της παλιάς κατοχής. Πρόκειται για το λύγισμα των ψυχών μας από τα χτυπήματα της συμφοράς, το σπάσιμο των ζωτικών νεύρων μας, το τσάκισμα της ψυχικής μας αντίστασης, την επιχειρούμενη ενεργούσα αποδοχή της κατάντειας ως την μαύρη μοίρα της απελπισιάς. Αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος. Την μοιρολατρεία. Αυτό εξ' άλλου έλεγε ο ελληνόψυχος δάσκαλος Δ. Γληνός πίσω στα 1942. "Ο λαός που τσακίζεται από την υπέρτερη βία για μια στιγμή δεν είναι ακόμα σκλάβος. Σκλάβος γίνεται από την στιγμή που δένεται ψυχικά με την σκλαβιά. Κι αυτό κοιτάζουν να πετύχουν οι εχθροί μας με την φωνή των προδοτών."

Τι εμποδίζει την από κάτω συγκρότηση μαζικού εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος;

Μια πρόταση διαλόγου από τον Συνδικαλιστικό Τομέα του ΕΠΑΜ

Η «καπιταλιστική» κοινωνία, όπως τη γνωρίζαμε, αποσαθρώνεται διαλύοντας κάθε διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις τάξεις, έτσι όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Ακόμα και παραδοσιακά αστικά στρώματα της αστικής τάξης που δεν συνδέονται με μονοπωλιακά συμφέροντα, ισοπεδώνονται κάτω από το βάρος της γενικής αποδόμησης και κατάρρευσης των παραδοσιακών γραμμών που οριοθετούσαν τις κοινωνικές τάξεις στο παρελθόν. Παραδοσιακοί ταξικοί διαχωρισμοί φαίνεται να καταρρέουν. Καθώς οι τάξεις και τα κοινωνικά στρώματα ρευστοποιούνται δεν υπάρχει πλέον ούτε συγκροτημένη ή πολύ περισσότερο συνειδητοποιημένη εργατική τάξη.

Παρά τις μεμονωμένες αντιστάσεις εργαζομένων που κι αυτές εγκλωβίζονται, είτε σε αδιέξοδες κομματικές γραμμές, είτε σε στενά κλαδικά συμφέροντα, αυτό που κυριαρχεί σήμερα στο συνδικαλιστικό κίνημα, είναι ένα ολιγαρχικό αλληλοδιαπλεκόμενο στρώμα «ειδικών στα κοινά», που συγκεντρώνεται κυρίως γύρω από το κράτος και την εξουσία για να στερεώσει τα οικονομικά και πολιτικά του συμφέροντα.

Συμφέροντα που έχουν πλέον αποσυνδεθεί από τις ανάγκες και την επιβίωση των εργαζομένων, που δεν αφορούν την διατήρηση, έστω, μιας τυπικής κοινωνικοοικονομικής διαστρωμάτωσης στη χώρα, άρα και διακριτών τάξεων. Συμφέροντα που βρίσκουν έδαφος και συνδέονται, όλο και περισσότερο, με τους υπερεθνικούς οργανισμούς-θεσμούς της ΕΕ.

Ούτε η χούντα δεν τόλμησε να παραδώσει το Αιγαίο στο ΝΑΤΟ...

του Δημήτρη Καζάκη

Με μια πρωτοφανή κίνηση ενδοτισμού και υποτέλειας άνευ ιστορικού προηγουμένου, η κατοχική κυβέρνηση της χώρας παρέδωσε το σύνολο του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ. Κάτι που αρνήθηκαν όλες οι κυβερνήσεις να κάνουν από την εποχή της πρώτης ελληνοτουρκικής κρίσης τη δεκαετία του '60.

Μάλιστα, τον Ιούνιο του 1967 το αίτημα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ να δοθούν στρατιωτικές διευκολύνσεις στο Ισραήλ για την διεξαγωγή του πολέμου εναντίον της Αιγύπτου, απορρίφθηκε ακόμη κι από την χούντα. Η χούντα τότε φοβήθηκε τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού και δεν προχώρησε σε επίσημες εκχωρήσεις.

Κάτι που έχει κάνει σήμερα η κυβέρνηση Τσιπροκαμμένου, η οποία όχι μόνο έχει υπογράψει συμφωνία στρατιωτικών διευκολύνσεων με το Ισραήλ, παραχωρεί τώρα ολόκληρο το Αιγαίο στο ΝΑΤΟ.

Να θυμηθούμε ότι το αίτημα πρωτοδιατυπώθηκε δημόσια στις αρχές αυτής της εβδομάδας από την Μέρκελ και τον Νταβούτογλου κατά τη διάρκεια επίσκεψης της πρώτης στην Τουρκία. Χωρίς να ρωτήσει κανένας την Ελλάδα, συνήλθε η σύνοδος του ΝΑΤΟ, η οποία απεδέχθη το αίτημα με τον κ. Καμμένο να υπογράφει κατόπιν εορτής σαν γιουσουφάκι.

Δ.Καζάκης : «Είμαστε υπό ΚΑΤΟΧΗ... ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ»

 

Στον «Δούρειο Ίππο», το βράδυ της Παρασκευής 22 Ιανουαρίου 2016, ζωντανά από το Blue Sky TV, ο Γενικός Γραμματέας του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.) Δημήτρης Καζάκης, αποκάλυψε το πραγματικό πλάνο του Βαρουφάκη , ανέλυσε την στοχευμένη εκλογή Μητσοτάκη, σχολίασε το, υπό διαμόρφωση, νέο πολιτικό σκηνικό και κατέδειξε τα ψεύδη που το σύστημα χρησιμοποιεί για να τρομοκρατήσει την κοινή γνώμη, αναφορικά με την μόνη πατριωτική επιλογή: Αυτή της εξόδου από την Μαφιόζικη Ένωση Τοκογλύφων και Εκβιαστών, την Ε.Ε.

Ο Δημήτρης Καζάκης ανέλυσε τους τρόπους επίτευξης της πολυπόθητης Ανατροπής και την μεθοδολογία της ανάκτησης της Πατρίδας μας.

Μαζί του και ο Θέμης Συμβουλόπουλος ο οποίος μετέφερε το κλίμα από τις μαζικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, που για πρώτη φορά βρίσκουν ενωμένους όλους τους κλάδους ενόψει της αντισυνταγματικής, παράνομης και ισοπεδωτικής ασφαλιστικής διαστροφής της διακυβέρνησης υποτακτικών και δωσίλογων του ΣΥΡΙΖΑ.

Πατριωτικό καθήκον οι μαζικές κινητοποιήσεις του λαού μας

Ανακοίνωση

Το ΕΠΑΜ χαιρετίζει την άνοιξη του ελληνικού λαού που διαφαίνεται μέσα στο καταχείμωνο. Απέναντι στην ολοκληρωτική επίθεση που δέχεται η χώρα μας, απέναντι στην δωσιλογικό πολιτικό καθεστώς που ξεπερνάει σε υποτέλεια ακόμα και τους δωσίλογους της παλιάς κατοχής, η μόνη βιώσιμη λύση είναι η μαζική κινητοποίηση όλων των κλάδων, όλων των εργαζομένων, όλων των πολιτών που βιώνουν στο πετσί τους την προδοσία που συντελείται εις βάρος τους και την μετατροπή της πατρίδας σε μια τεράστια Ειδική Οικονομική Ζώνη, προς όφελος των πιο αδίστακτων οικονομικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων.

Πρέπει να κατανοηθεί, ότι αν δεν ενωθούμε όλοι μαζί σε πανστρατιά αγώνα ενάντια στα σχέδια υποδούλωσης της πατρίδας, δεν μπορούμε να προσδοκούμε θετικά αποτελέσματα.

Ας γίνει επιτέλους διδαχή, αυτό που βιώσαμε όλες τις προηγούμενες φορές. Ότι εγκλωβισμένοι στα επιμέρους αιτήματα κάθε χώρου, επαγγέλματος ή κλάδου δεν υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας. Στις τροφοδοτούμενες από το πολιτικό σύστημα συνθήκες κοινωνικού αυτοματισμού, κανένα κλαδικό αίτημα δεν μπορεί να υποστηριχτεί μαζικά και να προσφέρει στην ενότητα του λαού μας, όσο εκλαμβάνεται από τα υπόλοιπα χτυπημένα στρώματα της κοινωνίας ότι επιδιώκει μόνο την δική του εξαίρεση από την μέγγενη των μνημονίων.

Πρέπει επιτέλους να ξεκαθαρίσουμε ότι όσο δεν έχουμε ούτε καν το δικαίωμα να αποφασίζουμε εμείς για το τι θα γίνει στον τόπο μας. Όσο οι αποφάσεις παίρνονται πίσω από κλειστές πόρτες σε διαβούλια του εξωτερικού με τα συμφέροντα των δανειστών να πρυτανεύουν έναντι της ανθρώπινης ζωής κι επιβίωσης ενός ολόκληρου λαού, τότε δεν έχουμε μέλλον, ούτε καν παρόν. Το καθήκον μας δεν είναι ούτε της διαμαρτυρίας απέναντι σε μια κυβέρνηση, ούτε συνδικαλιστικό, ούτε απλά πολιτικό. Είναι κορυφαία πατριωτικό και μόνο ως τέτοιο μπορεί να ενώσει τον λαό εναντίον του καθεστώτος των μνημονίων και της αποικιοκρατικής κατοχής.

Το ΕΠΑΜ καλεί, κάθε εργαζόμενο ανεξαρτήτως ειδικότητας και κλάδου, μισθωτό και ελεύθερο επαγγελματία, τους συνταξιούχους, τη νεολαία μας, κάθε ενεργό πολίτη, να πρωτοστατήσει σε κάθε κινητοποίηση που λαμβάνει και θα λάβει χώρα το επόμενο διάστημα από άκρη σε άκρη σ’ ολόκληρη την χώρα.

Το ΕΠΑΜ διαμηνύει προς όλους και σε όλους τους τόνους, ότι οφείλει και θα λειτουργήσει καταλυτικά για την αφύπνιση, οργάνωση και πατριωτικό προσανατολισμό του κινήματος. Κανένα μέλος και φίλος του Μετώπου δεν θα μείνει αμέτοχος σε αυτή την κατεύθυνση. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο δουλειάς, οι οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ θα αναλάβουν πρωτοβουλίες για να ενισχυθεί η τάση για παλλαϊκό ξεσηκωμό και ξερίζωμα του σάπιου και δωσίλογου πολιτικού καθεστώτος, σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας.

Ήρθε η ώρα μας! Ήρθε η ώρα να εκπληρώσουμε τον όρκο και την αποστολή μας. Όλοι στον αγώνα.

Αθήνα 21/ 01/2016

Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ